پنج حکایت
حکایت 1
معصیت از هر که صادر شود ناپسندیده است و از علما ناخوبتر؛ که علم سلاح جنگ شیطان است و خداوند سلاح را چون به اسیری برند شرمساری بیش برد.
عـام نـادان پـریشــان روزگار بـه ز دانشمنـــد نـاپـرهیــــزگـــــار
کان به نابینایی از راه اوفتاد وین دو چشمش بود ودر چاه اوفتاد.
معنی و مفهوم : گناه از هر کسی سر زند زشت و از عالمان زشت تر می باشد.علم و دانش همچون سلاح است که انسان با کمک آن با شیطان نبرد می کند . اگر کسی با وجود سلاح اسیر شود جای شرمساری است.(اگر عالم با وجود علم گناه کند جای شرمندگی بیشتر است.) انسان نادان و بی دانش و پریشان حال بهتر از دانشمندی است که بی تقوی می باشد. زیرا انسان نادان مانند نابینایی است که از راه خارج می شود و جای سرزنش و ملامت برای او نیست اما انسانی که علم و دانش دارد اگر گناه کند مانند کسی است که دو چشم بینا دارد و در چاه می افتد و جای بسیار شرمساری است.
...
